Anhydrietchape: definitie en kenmerken
Vloeibare chape op basis van calciumsulfaat, met nagenoeg geen krimp, bij uitstek geschikt voor vloerverwarming.
Vloeibare chape op basis van calciumsulfaat, met nagenoeg geen krimp, bij uitstek geschikt voor vloerverwarming.
Een anhydrietchape is een vloeichape waarvan het bindmiddel bestaat uit calciumsulfaat in plaats van cement. Het materiaal wordt gepompt, gegoten en is zelfnivellerend, waardoor het onder de vloeichapes valt. Het gedrag verschilt echter op drie punten aanzienlijk van een cementchape: krimp, droogtijd en vochtgevoeligheid.
Ten eerste de krimp. Een cementchape krimpt tijdens het drogen, waardoor grote oppervlakken moeten worden onderverdeeld met voegen. Anhydriet krimpt nagenoeg niet, waardoor veel grotere oppervlakken uit één stuk kunnen worden gelegd en er minder voegen nodig zijn.
Ten tweede de thermische geleidbaarheid. Deze is gunstiger dan die van een klassieke cementchape, wat het rendement van vloerverwarming verbetert.
Ten slotte de waterbestendigheid, en dat is het zwakke punt. Calciumsulfaat takelt af bij langdurige blootstelling aan vocht, terwijl cement hiertegen bestand is.
De eerste twee voordelen komen precies van pas bij vloerverwarming. De vloeibaarheid zorgt ervoor dat de buizen volledig worden omsloten zonder luchtbellen, waardoor er geen ongewenste thermische weerstand ontstaat. Door het gebrek aan krimp hoeven er geen extra voegen te worden aangebracht die de verwarmingslussen zouden onderbreken.
Het resultaat is een vloer die sneller en gelijkmatiger opwarmt. Dit is tegenwoordig de meest gebruikte configuratie voor dit type installatie.
Twee momenten vereisen extra aandacht. Tijdens de werkzaamheden moet de verse chape worden beschermd tegen tocht en binnendringend water. Na het drogen is in vochtige ruimtes een extra waterdichte laag onder de tegels vereist, waarvoor toestemming van de fabrikant nodig is.
Het drogen zelf is het tweede kritieke punt. Een anhydrietvloer is snel beloopbaar, wat een valse indruk van beschikbaarheid wekt. Het doordrogen duurt echter meerdere weken. Het aanbrengen van een waterdichte vloerafwerking op een nog vochtige dekvloer sluit dit vocht op, wat leidt tot loslating en blaarvorming. Alleen een meting van het restvochtgehalte geeft uitsluitsel, nooit de kalender.
Tijdens het uitharden komen de fijnste deeltjes naar de oppervlakte en vormen ze een bros laagje, de zogenaamde cementhuid. Deze moet vóór het leggen van de vloerafwerking worden verwijderd door te schuren, anders hecht de lijm aan deze zwakke laag in plaats van aan de dekvloer. Dit is een standaardstap, geen optie, en wordt vaak vergeten in offertes.
Wij verwerken anhydriet net als andere vloeivloeren, meestal in een zwevende configuratie. Details over de oplossingen vindt u op onze pagina dekvloer.
Neem gerust direct contact met ons op: ons team staat altijd voor u klaar om u te helpen en een volledig vrijblijvende offerte op te stellen.
Om twee redenen: de vloeibaarheid zorgt voor een volledige omsluiting van de buizen zonder luchtbellen, en de nagenoeg krimpvrije eigenschappen maken grote oppervlakken zonder dilatatievoegen mogelijk, waardoor de verwarmingslussen niet onderbroken hoeven te worden.
Calciumsulfaat degradeert bij langdurige blootstelling aan vocht. Een incidentele spat water is geen probleem zodra de dekvloer droog is, maar continue blootstelling zonder extra afdichting wel.
De vloer is snel beloopbaar, maar het doordrogen duurt afhankelijk van de dikte en de werfomstandigheden meerdere weken. Alleen een meting van het restvochtgehalte bepaalt of de vloerafwerking geplaatst kan worden.
In de meeste gevallen wel. De cementhuid die tijdens het uitharden naar boven komt, moet door schuren worden verwijderd, anders hecht de lijm van de tegels of het parket enkel aan deze brosse laag.